Giriş
Milletlerarası uyuşmazlıkların çözümünde küresel ölçekte en çok tercih edilen kurumsal tahkim mekanizması olan Milletlerarası Ticaret Odası (ICC) Tahkim Divanı, tahkim uygulamasındaki güncel ihtiyaçları karşılamak amacıyla kurallarını kapsamlı bir revizyona tabi tutmuştur. 1 Haziran 2026 tarihinde yürürlüğe giren yeni “ICC Tahkim Kuralları” (2026 Kuralları) ve güncellenmiş “Taraflar İçin Not” (Note to Parties) belgesi, uyuşmazlıkların çözümünde hızı, esnekliği, dijitalleşmeyi ve usul ekonomisini ön plana çıkaran köklü bir modernizasyon sürecinin ürünüdür. Taraflar aksini kararlaştırmadıkça, 1 Haziran 2026 ve sonrasında başlatılan tüm tahkim davaları, tahkim anlaşmasının yapıldığı tarihe bakılmaksızın doğrudan bu yeni kurallara tabi olacaktır. Kuralların getirdiği temel felsefe; bürokratik engellerin azaltılması, esnekliğin artırılması ve hakem heyetlerine tahkim sürecinin yönetiminde daha müdahaleci (interventionist) yetkiler tanınmasıdır.
I. Görev Belgesi (ToR) Zorunluluğunun Kaldırılması ve Usuli Dönüşüm
2026 Kuralları kapsamında gerçekleştirilen en köklü usuli değişiklik, standart ICC tahkim yargılamalarında hakem heyetinin Görev Belgesi (“Terms of Reference – ToR”) hazırlama zorunluluğunun tamamen kaldırılmış olmasıdır. Tarihsel olarak Görev Belgesi; tarafların tahkime rızasını teyit etmek, usuli ara kararları ve anlaşmaları kayıt altına almak ve uyuşmazlığın maddi ve hukuki kapsamını belirlemek gibi çok önemli işlevlere sahipti. Ancak modern tahkim uygulamasında bu belgenin hazırlanması ve imzalanması, özellikle davalı tarafın tahkime katılmaktan imtina ettiği durumlarda ciddi gecikmelere ve yüksek maliyetlere yol açan biçimsel bir bürokratik engele dönüşmüştü. Yeni kurallarla birlikte Görev Belgesi zorunlu bir adım olmaktan çıkarılmış, ancak hakem heyetlerinin uygun gördükleri karmaşık davalarda bu belgeyi ihtiyari bir dava yönetim aracı olarak belirleme takdir yetkisi saklı tutulmuştur.
Bu yeni yapı altında, Madde 24 uyarınca dava dosyasının hakem heyetine iletilmesinden itibaren en geç 30 gün içinde yapılması gereken ilk Dava Yönetim Toplantısı (Case Management Conference (CMC)), yargılamanın en merkezi ve kurucu aşaması haline gelmiştir.
Tablo 1: 2021 Kuralları ile 2026 Kuralları Arasındaki Usuli Farklar
| 2021 Kuralları Altındaki Rejim | 2026 Kuralları Altındaki Yeni Rejim | |
| Görev Belgesi (Terms of Reference (ToR)) | Yargılamanın başında hazırlanması zorunlu olan ve tahkimin çerçevesini çizen belgedir. | Zorunlu olmaktan çıkarılmış, hakem heyetinin takdirine bağlı bir yönetim aracına dönüştürülmüştür. |
| Dava Yönetim Toplantısı (CMC) | Usul kurallarının belirlenmesi amacıyla yapılan standart bir toplantıdır. | Dosyanın heyete iletilmesinden itibaren 30 gün içinde yapılması gereken merkezi aşamadır. |
| Yeni Taleplerin İleri Sürülmesi (New Claims Cut-Off) | Görev Belgesi’nin taraflarca imzalanması veya Divan onayına sunulması kesim noktasıdır. | İlk Dava Yönetim Toplantısı (CMC) kesim noktası olarak belirlenmiştir (Madde 25). |
| Nihai Kararın Verilmesi İçin Süre Sınırı | Görev Belgesi’nin son imzayla yürürlüğe girdiği tarihten itibaren standart 6 aydır. | Hakem heyetinin taslak karar bildirim tarihi dikkate alınarak ICC Başkanı tarafından esnek belirlenir. |
Görev Belgesi’nin kaldırılmasının doğrudan bir diğer sonucu ise yeni taleplerin ileri sürülebileceği kesim noktasının (cut-off point) değişmesidir. 2021 Kuralları kapsamında tarafların yeni talep ileri sürebilmesi için Görev Belgesi’nin imzalanması aşaması sınır kabul edilmekteydi. 2026 Kuralları (Madde 25) uyarınca bu kesim noktası ilk Dava Yönetim Toplantısı (CMC) tarihine kaydırılmıştır. Bu aşamadan sonra yeni talep ileri sürülmesi ancak hakem heyetinin açık iznine tabi kılınmıştır. Hakem heyeti bu izni verirken yeni talebin niteliğini, yargılamanın mevcut aşamasını, maliyet etkilerini ve uyuşmazlığın diğer somut koşullarını dikkate alarak karar verecektir. Bu durum, tarafların Tahkim Talebi (Request for Arbitration) ile Cevap ve Karşı Dava (Answer and Counterclaim) dilekçelerinde iddia ve savunmalarını henüz en başta “mümkün olduğunca tam ve kapsamlı” bir şekilde sunmalarını zorunlu hale getirmektedir.
Madde 25 – “İlk CMC’den sonra, tahkim heyeti tarafından izin verilmedikçe hiçbir taraf yeni taleplerde bulunamaz. Bu tür yeni taleplerin kabul edilip edilmeyeceğine karar verirken, tahkim heyeti yeni taleplerin niteliğini, tahkim sürecinin aşamasını, olası maliyet etkilerini ve diğer ilgili koşulları dikkate alacaktır.”
Nihai kararın verilmesi için öngörülen süre sınırlarında da paralel bir güncelleme yapılmıştır. Görev Belgesi’nin imzalanmasından itibaren işleyen ve pratikte neredeyse hiçbir zaman uygulanamayan standart 6 aylık süre kaldırılmıştır. Yeni sistemde (Madde 28), son duruşmanın veya son yazılı sunumun tamamlanmasının ardından mümkün olan en kısa sürede, hakem heyeti karar taslağını ICC Divanı’na onay için sunmayı planladığı tahmini tarihi taraflara ve Sekreterliğe bildirmekle yükümlüdür. Nihai karar verme süresi ise somut davanın özellikleri, usul takvimi ve hakem heyetinin gerekçeli talebi göz önünde bulundurularak doğrudan ICC Başkanı tarafından belirlenecektir (Madde 34). Bu esnek yaklaşım, yargılamanın ne zaman sonuçlanacağı konusunda taraflara çok daha gerçekçi ve öngörülebilir bir takvim sunmaktadır.
Madde 28 – “Kararda karara bağlanacak hususlara ilişkin son duruşmanın yapılmasından veya bu hususlara ilişkin son yetkili beyanların sunulmasından hangisi daha geç gerçekleşirse, o tarihten itibaren mümkün olan en kısa sürede, tahkim heyeti:
a. kararda karara bağlanacak hususlar bakımından yargılamanın kapandığını ilan eder; ve
b. Sekreterya’ya ve taraflara, 37. madde uyarınca karar taslağını Mahkeme’nin onayına sunmayı öngördüğü tarihi bildirir.
Yargılama kapandıktan sonra, tahkim heyeti tarafından talep edilmedikçe veya izin verilmedikçe, kararda karara bağlanacak hususlarla ilgili olarak başka hiçbir dilekçe veya savunma yapılamaz ya da delil sunulamaz.”
II. Hızlandırılmış ve Çok Hızlı Tahkim Usullerinde Yeni Standartlar
Milletlerarası ticari hayatın dinamizmi, uyuşmazlıkların çok daha kısa sürelerde çözülmesini gerektirmektedir. Bu doğrultuda 2026 Kuralları, mevcut Seri Tahkim (Expedited Procedure Provisions (EPP)) kurallarını güçlendirirken, tamamen yeni bir “İleri Düzeyde Hızlandırılmış Tahkim Usulü” (Highly Expedited Arbitration Procedure (HEAP)) ihdas etmiştir.
A. Seri Tahkim Kuralları (EPP) Parasal Eşiğindeki Değişiklikler
2026 Kuralları kapsamında, Seri Tahkim Kuralları’nın (Ek V) otomatik olarak uygulanması için öngörülen parasal eşik değer 4.000.000 ABD Dolarına yükseltilmiştir. Bu yeni sınır, 1 Haziran 2026 tarihinde veya sonrasında imzalanan tahkim anlaşmalarından doğan davalarda uygulanacaktır. Önceki tarihlerde imzalanmış olan tahkim anlaşmalarında ise sözleşme tarihinde yürürlükte olan eski parasal eşikler (sözleşme tarihine göre 2 veya 3 milyon ABD Doları) geçerliliğini koruyacaktır.
Milletlerarası uyuşmazlıkların yaklaşık yüzde kırkından fazlasının bu yeni parasal sınırın altında kaldığı göz önüne alındığında, Seri Tahkim usulünün uygulama alanının belirgin biçimde genişleyeceği ve daha fazla uyuşmazlığın hızlı ve düşük maliyetli bu usulle çözüleceği öngörülmektedir. Bununla birlikte taraf iradesinin özerkliği (party autonomy) korunmuştur; taraflar uyuşmazlık miktarı 4 milyon ABD Dolarının altında kalsa dahi bu usulü dışlamakta (opt-out) veya uyuşmazlık değeri bu sınırı aşsa bile Seri Tahkim Kuralları’nın uygulanmasını kararlaştırmakta (opt-in) serbesttirler.
B. İleri Düzeyde Hızlandırılmış Tahkim Usulü (HEAP)
2026 Kurallarının getirdiği en yenilikçi adımlardan biri olan İleri Düzeyde Hızlandırılmış Tahkim Usulü (HEAP), uyuşmazlık miktarından tamamen bağımsız olarak, sadece tarafların açık mutabakatıyla (opt-in) uygulanan yepyeni bir usuldür (Ek VI). HEAP, herhangi bir otomatik parasal sınır içermemekle birlikte, özellikle hukuki boyutu daha az karmaşık olan, basit maddi vakıalara dayanan veya satın alma bedeli uyarlamaları, teknoloji ya da spor uyuşmazlıkları gibi çok hızlı çözüm gerektiren uyuşmazlık alanları için tasarlanmıştır. Taraflar bu usulü tahkim sözleşmesini kaleme alırken seçebilecekleri gibi, uyuşmazlık ortaya çıktıktan sonra da karşılıklı anlaşarak sürece dahil edebilirler.
| Seri Tahkim Kuralları (EPP – Ek V) | İleri Düzeyde Hızlandırılmış Tahkim Usulü (HEAP – Ek VI) | |
| Uygulanma Yöntemi | Belirli parasal sınırların altında otomatik (varsayılan) veya tarafların seçimiyle. | Tamamen tarafların açık mutabakatına (opt-in) bağlıdır; otomatik uygulama yoktur. |
| Parasal Sınır | 1 Haziran 2026 sonrası tahkim sözleşmeleri için 4.000.000 ABD Dolarıdır. | Herhangi bir parasal sınır bulunmamaktadır. |
| İlk Dava Yönetim Toplantısı (CMC) | Dosyanın hakem heyetine iletilmesinden itibaren makul sürede gerçekleştirilir. | Dosyanın iletilmesinden itibaren en geç 7 gün içinde yapılması zorunludur. |
| Kararın Verilme Süresi | Dava Yönetim Toplantısı’ndan (CMC) itibaren 6 aydır. | Dava Yönetim Toplantısı’ndan (CMC) itibaren en geç 3 aydır. |
| Dilekçe ve Delil Sunum Kuralları | Hakem heyeti duruşma yapmayabilir veya belge ibrazını tamamen sınırlandırabilir. | Dilekçelerle birlikte tüm delillerin en başta (Talep ve Cevap aşamasında) sunulması zorunludur. |
| Yargılama Kadrosu ve Katılım | Genellikle tek hakemle yürütülür. | Tek hakemle yürütülür; davaya katılım ve birleştirme kesinlikle yasaktır. |
İleri Düzeyde Hızlandırılmış Tahkim Usulü’nün (HEAP) sunduğu basitleştirilmiş yargılama rejimi, usul ekonomisini en üst düzeye çıkarmak amacıyla tasarlanmıştır. Bu usul kapsamında uyuşmazlıklar, tarafların ortaklaşa aday göstermediği durumlarda ICC Divanı tarafından resen atanan tek bir hakem tarafından çözüme kavuşturulur. Taraflar, sürecin daha da hızlanması adına gerekçesiz bir nihai karar verilmesi hususunda anlaşma özgürlüğüne sahiptir. Ancak gerekçelerin bulunmamasının, kararın iptal edilmesi ya da tenfizinin reddedilmesi için yasal bir zemin oluşturabileceği yargı çevrelerinde, tarafların bu seçimin icra üzerindeki potansiyel olumsuz sonuçlarını önceden değerlendirmesi tavsiye edilmektedir. HEAP rejiminde davaya üçüncü kişilerin katılması veya davaların birleştirilmesi gibi süreci karmaşıklaştıracak usuli mekanizmalara izin verilmemekte, tarafların iddia ve savunmalarını en başta, yani Tahkim Talebiyle birlikte Dava Dilekçesini ve Cevapla birlikte de Savunma Dilekçesini sunacak şekilde eksiksiz beyan etmeleri şart koşulmaktadır.
III. Geçici Hukuki Korumalar: Acil Durum Hakemi (EA) Rejiminde Reformlar ve Ön Kararlar
Geçici hukuki koruma önlemleri, uyuşmazlığın esası hakkında nihai karar verilene kadar hak kayıplarının önlenmesinde hayati bir role sahiptir. 2026 Kuralları, Acil Durum Hakemi (Emergency Arbitrator (EA)) yargılamasının hem kişisel kapsamını genişletmiş hem de acil durum hakemine daha güçlü yetkiler tanımıştır.
Eski kurallar tahtında EA hükümleri sadece tahkim anlaşmasının bizzat imzacısı olan taraflar veya onların halefleri için geçerliydi. 2026 Kuralları (Ek IV, Madde 1(2)(c)) ise bu sınırı genişleterek, Divan Başkanı’nın başvuru dilekçesindeki bilgilere dayanarak tahkim sözleşmesi ile bağlı olabileceğine ilk bakışta (prima facie) ikna olduğu herhangi bir üçüncü kişiyi de sürecin kapsamına dahil etmesine imkân tanımıştır. Bu karar yalnızca ilk bakışta yapılan idari bir değerlendirme olup, hakem heyetinin uyuşmazlığın esasına ilişkin yargı yetkisi konusundaki nihai karar verme yetkisini etkilememektedir. Diğer taraftan, tahkim sözleşmesinin bir yatırım koruma kanununda yer alması durumunda EA hükümlerinin uygulanmayacağı açıkça kurallara dercedilmiştir.
Ek IV, Madde 1(2) – “Acil Durum Hakem Hükümleri yalnızca aşağıdakiler için geçerlidir:
a. Başvurunun dayandığı tahkim sözleşmesinin tarafları;
b. bu tarafların halefleri; veya
c. Başkanın, Başvuruda yer alan bilgilere dayanarak, söz konusu tarafı bağlayıcı bir tahkim sözleşmesinin mevcut olabileceğine ikna olduğu herhangi bir taraf.”
Ek IV, Madde 1(3) – “Aşağıdaki durumlarda Acil Durum Hakem Hükümleri uygulanmaz:
a. Kurallar kapsamındaki tahkim anlaşması 1 Ocak 2012 tarihinden önce imzalanmışsa;
b. taraflar Acil Durum Hakem Hükümlerinden muaf kalmayı kararlaştırmışsa; veya
c. Başvurunun dayandığı tahkim anlaşması bir antlaşma veya yatırım koruma kanunundan kaynaklanıyorsa.”
EA usulüne getirilen bir diğer önemli reform, “Ön Karar” (Preliminary Order) adı verilen yeni bir geçici koruma mekanizmasının ihdas edilmesidir. Tarafların, karşı tarafın acil tedbir başvurusunun amacını boşa çıkaracak davranışlarda bulunmasını engellemek üzere tek taraflı (ex parte) olarak ön tedbir kararı talep etmelerine izin verilmiştir. Özellikle malvarlığının kaçırılması, delillerin yok edilmesi veya telafisi imkân sız zararların doğması riski bulunan hallerde, karşı tarafa önceden bildirimde bulunulmasının tedbirin etkinliğini zedeleyeceği durumlarda bu tek taraflı kararlar verilebilecektir. Ancak savunma hakkının korunması amacıyla, böyle bir karar verildiği anda diğer tüm taraflara derhal bildirimde bulunulması ve iddialarını sunmaları için gecikmeksizin makul bir fırsat tanınması zorunludur. Acil durum hakemi, sonradan sunulan beyanlar ışığında verdiği ön talimatı değiştirme veya tamamen kaldırma yetkisine de sahiptir.
IV. Erken Karar (Early Determination) ile Usul Ekonomisinin Güçlendirilmesi
Milletlerarası tahkim yargılamalarında, hukuki ve maddi dayanaktan tamamen yoksun veya hakem heyetinin yetki alanı dışında olduğu aşikâr olan talep veya savunmaların yargılamayı uzatmak amacıyla kötüye kullanılması sıkça karşılaşılan bir sorundur. 2026 Kuralları (Madde 30) ile ilk kez tahkim kuralları metnine doğrudan entegre edilen “Erken Karar” (Early Determination) mekanizması, bu tür kötü niyetli usuli taktiklerin önüne geçmeyi amaçlamaktadır.
“Madde 30 – Erken Karar
1. Taraflardan herhangi biri, aşağıdaki gerekçelerle bir veya daha fazla talep veya savunmanın erken karara bağlanması için tahkim mahkemesine başvurabilir:
a. söz konusu talepler veya savunmaların açıkça temelsiz olması; veya
b. söz konusu talepler veya savunmaların açıkça tahkim mahkemesinin yetki alanı dışında olması.
2. Tahkim heyeti, başvurunun kabul edilip edilmeyeceğine kendi takdirine göre karar verir. Tahkim heyeti başvuruyu kabul ederse, taraflarla istişare ettikten sonra uygun gördüğü usul tedbirlerini alır”.
Erken Karar mekanizmasının temel özellikleri ve yansımaları şu şekildedir:
1.Taraflardan biri, karşı tarafın bir veya birden fazla talep ya da savunmasının “açıkça hukuki dayanaktan yoksun” (manifestly without merit) veya “açıkça hakem heyetinin yetki alanı dışında” (manifestly outside the arbitral tribunal’s jurisdiction) olduğunu ileri sürerek erken karar verilmesini talep edebilir.
2.Hakem heyeti, bu talebin usul ekonomisine katkı sağlayıp sağlamayacağını değerlendirerek başvurunun esastan incelenip incelenmeyeceğine karar verme konusunda mutlak takdir yetkisine sahiptir. Heyet, usulün suistimal edilmesini önlemek adına bu aşamada filtreleme görevi üstlenir.
3.Hakem heyeti başvuruyu kabul ederse, tarafların görüşlerini aldıktan ve savunma haklarına riayet ettikten sonra 30 gün içinde bir ara karar veya nihai kısmi hakem kararı vermek zorundadır. Bu karar, uyuşmazlığın kapsamını daraltarak yargılamanın geri kalanının çok daha verimli yürütülmesini sağlar.
V. Hakemlerin Açıklama Yükümlülükleri, Şeffaflık ve Etik Standartlar
Yargılamanın dürüstlüğü ve tarafsızlığı, tahkim kararlarının meşruiyeti açısından vazgeçilmez unsurlardır. 2026 Kuralları, hakemlerin bağımsızlık ve tarafsızlık standartlarını korurken, açıklama ve ifşa yükümlülüklerine ilişkin kuralları daha şeffaf bir yapıya kavuşturmuştur.
Madde 12(2) kapsamında yapılan yeni düzenleme ile hakemlerin ifşa standartlarına “Tereddüt Hâlinde İfşa” (disclosure in case of doubt) ilkesi eklenmiştir. Buna göre, bir hakem adayının tarafsızlığı veya bağımsızlığı üzerinde makul şüphe uyandırabilecek bir olgu ya da durumun ifşa edilip edilmemesi gerektiği konusunda en ufak bir tereddüt yaşanması durumunda, ifşanın yapılması zorunlu kılınmıştır. Diğer taraftan hakemlerin daha şeffaf beyanlarda bulunmasını teşvik etmek amacıyla, Madde 12(4) ile bir hakem tarafından yapılan herhangi bir ifşanın tek başına o hakemin bağımsız veya tarafsız olmadığı anlamına gelmeyeceği açıkça teyit edilmiştir.
Çıkar çatışmalarının yargılamanın başında tespit edilmesi ve hakemlerin reddi gibi yargılamayı aksatacak süreçlerin önüne geçilmesi amacıyla taraflara aktif bir yükümlülük yüklenmiştir. Madde 12(5) uyarınca taraflar; Tahkim Talebi, Cevap veya diğer usuli dilekçelerin sunulması aşamasında, hakem adaylarının bağımsızlık değerlendirmesi yaparken dikkate alması gerektiğini düşündükleri ilişkili kişi ve kuruluşların listesini gerekçeleriyle birlikte sunmakla yükümlü kılınmıştır. Bu liste, aday hakemlere iletilerek çıkar çatışması analizlerinin çok daha sağlıklı yapılmasına imkân tanıyacaktır.
VI. Üçüncü Taraf Finansmanı ve Hakem Sekreterlerinin Statüsü
Milletlerarası tahkim yargılamalarında finansman yöntemlerinin çeşitlenmesi, şeffaflık kurallarının bu yeni enstrümanları da kapsayacak şekilde genişletilmesini zorunlu kılmıştır.
A. Üçüncü Taraf Finansmanı (Third-Party Funding)
2026 Kuralları, üçüncü taraf finansmanını ilk kez açık ve bağlayıcı bir çerçeveye oturtmuştur. Taraflar, dava taleplerinin veya savunmalarının finansmanı amacıyla bir üçüncü kişiyle anlaşma yapmaları ve bu üçüncü kişinin nihai hakem kararında doğrudan veya dolaylı bir ekonomik menfaatinin bulunması durumunda, bu fon sağlayıcının varlığını ve kimliğini derhal Sekreterliğe, hakem heyetine ve diğer taraflara bildirmekle yükümlüdür. Ancak şirketler topluluğu içindeki grup içi finansmanlar, avukat-müvekkil arasındaki başarı ücreti (contingency fee) anlaşmaları veya bankaların mutat ticari faaliyetleri kapsamında sağladıkları krediler, hakem heyeti aksine karar vermedikçe bu bildirim zorunluluğunun dışında tutulmuştur.
B. Hakem Heyeti Sekreterleri
Uygulamada sıklıkla başvurulan ancak hukuki statüsü tartışmalı olan hakem heyeti sekreterliği kurumu, 2026 Kuralları ile yasal ve etik bir temele kavuşturulmuştur. Hakem heyeti sekreterleri de artık bizzat hakemler gibi bağımsızlık, tarafsızlık ve gizlilik yükümlülüklerine tabi kılınmı ş olup görevlerine başlamadan önce tarafsızlık ve bağımsızlık beyanı imzalamak zorundadırlar. Ayrıca etik standartları korumak ve çıkar çatışmalarının önüne geçmek adına, hakem heyeti ile taraflar arasında sekreterin ücretine ilişkin doğrudan herhangi bir mali anlaşma yapılması kesinlikle yasaklanmıştır.
VII. Değerlendirme ve Sonuç
1 Haziran 2026 tarihinde yürürlüğe giren yeni ICC Tahkim Kuralları, milletlerarası tahkim pratiğinde yeni bir çağın kapısını aralamaktadır. Görev Belgesi’nin zorunlu olmaktan çıkarılması ve kesim noktasının ilk dava yönetim toplantısına çekilmesi, tarafları uyuşmazlığın en başından itibaren çok daha hazırlıklı, stratejik ve eksiksiz bir şekilde hareket etmeye zorlamaktadır. Bu durum, dilekçelerin alelacele hazırlanıp süreç içinde olgunlaştırılmasına dayalı eski savunma stratejilerinin tamamen terk edilmesini gerektirecektir.
Yeni getirilen İleri Düzeyde Hızlandırılmış Tahkim Usulü (HEAP), ticari hayatta zaman hassasiyeti yüksek uyuşmazlıklar için fevkalade önemli bir araç sunmakla birlikte, gerekçesiz karar verilmesi imkânı gibi hususların tenfiz aşamasında doğurabileceği riskler nedeniyle ihtiyatla kullanılmalıdır. Acil durum hakeminin yetki alanına giren “Ön Karar” müessesesi ve tek taraflı (ex parte) geçici tedbir kararı verebilme gücü, tahkimin devlet mahkemeleri karşısındaki etkinliğini ve koruyucu gücünü ciddi oranda artırmıştır. Sonuç olarak, 2026 ICC Tahkim Kuralları, taraflara uyuşmazlıklarının niteliğine göre özelleştirebilecekleri, daha esnek, şeffaf ve her şeyden önemlisi usul ekonomisini gözeten modern bir uyuşmazlık çözüm çerçevesi sunmaktadır. Şirketlerin ve hukuk müşavirlerinin, yeni yapacakları sözleşmelerdeki tahkim klozlarını bu güncellemeler ışığında gözden geçirmeleri ve dava stratejilerini bu dinamiklere göre yeniden şekillendirmeleri gerekmektedir.
